Stel je vraag over werk en inkomen

Koe in de kont kijken: een eigen cao voor UTA-werknemers?

“Gijs!, Gijs! Kom, je moet me helpen!”, schreeuwt oom Appie door de stal in mijn richting. Een koe staat op het punt te bevallen van een kalfje en het gaat niet helemaal zoals het hoort. Ik, helpen? Waarmee dan? Als 16-jarige scholier is het niet mijn dagelijkse werk. Samen trekken we voorzichtig en geleidelijk het kalf naar buiten en helpen de zenuwachtige koe. Wat ben ik trots als het kalf geboren is, in de stro ligt en de koe haar jong schoon likt! Een nieuw leven is geboren en ik heb er een bijdrage aan mogen leveren.

Ruim 15 jaar geleden

Gek genoeg schoot deze herinnering bij me binnen toen ik nadacht over de onderhandelingen van de cao Bouw. Het was op 24 april 2005 toen we met werkgevers tot een akkoord kwamen over een nieuwe cao voor de Bouwnijverheid: één cao voor bouwplaats en UTA-werknemers. Het is Collega’s in één bedrijf, onder één cao. We spraken af de jaren erop de verschillen geleidelijk weg te zullen nemen. Het is ruim 15 jaar geleden. Nu begin ik serieus te twijfelen of ik destijds samen met leden en kaderleden de goede keuze heb gemaakt.

“UTA-werknemers worden al via hun salaris gecompenseerd” is vrijwel altijd de standaard reactie.

Een eigen cao

Werkgevers zijn niet of nauwelijks bereid de verschillen weg te nemen en mensen gelijk te behandelen als het gaat om bijvoorbeeld reistijd, overwerk of zwaar werk. “UTA-werknemers worden al via hun salaris gecompenseerd” is vrijwel altijd de standaard reactie. Soms vraag ik me zelfs af of we onze aanpak moeten wijzigen en weer een eigen UTA-cao moeten nastreven. Het lijkt me goed dit de komende periode aan de leden en werknemers voor te leggen. Spijt van keuzes heb ik niet. ‘Achteraf een koe in de kont kijken’ is altijd gemakkelijk. Zo kun je niet besturen. Het kalf bij oom Appie is trouwens een hele mooie koe geworden. Ze heeft veel melk heeft geleverd en mooie kalveren op de wereld gezet.

Stelling

Laat je reactie achter