Snel antwoord op al je vragen over werk en inkomen

Stilte voor de storm of rustig najaar briesje?

Verslag onderhandelingen 30 oktober

Het is nog midden in de nacht en ik kan niet slapen. Later vandaag staat de tweede ronde van het cao overleg horeca gepland. Deze keer is het ietsje spannender dan de vorige keer. Nu zullen we niet even vriendelijke onze standpunten aan elkaar toelichten. Het is nu de tijd wat kaarten op tafel te leggen. En ik ben zeer benieuwd naar de kaarten van Koninklijke Horeca Nederland.

Wij vertegenwoordigen jou

Ondertussen is het aandoenlijk om te zien hoe iedereen aan onze kant van de tafel (werknemers organisaties) probeert jullie aandacht te trekken. Vlogje (was ik), interviews, doen van extreme looneisen. Alsof wij jullie er allemaal van willen overtuigen wie de gaafste vertegenwoordiger is van jullie stem.

Toch vind ik die gekkigheid niet zo interessant. Het gaat er niet zozeer om, door wie jij je als werknemers laat vertegenwoordigen, maar wel dat jij je laat vertegenwoordigen. Zonder jullie is er namelijk weinig te vertegenwoordigen en zijn wij allemaal een stelletje roependen in de woestijn en dat wordt al gauw een beetje zielig. Wij, bestuurders van vakbonden doen er niet zoveel toe, het gaat erom of jullie ertoe willen doen.

Dit is jouw sector

Jullie staan elke dag met duizenden op die horeca vloer en weten beter dan wie ook wat ervoor nodig is om het horeca vak nog mooier en beter te maken. Ik heb het al vaker gezegd en ik meen het ook echt, de horeca is een prachtig vak! Een vak wat ten onrechte lelijk wordt gemaakt.

Er lijkt de indruk te ontstaan, dat deze sector er eentje is van werkgevers alleen. Zij zijn degenen die eenzijdig de arbeidsvoorwaarden bepalen, zij zijn degenen die bepalen hoe en wanneer er gewerkt wordt. Er zijn zelfs werkgevers die denken over de fooien te gaan. Maar dat is niet zo. Deze sector is net zo goed van de werknemers. Ook die hebben wat te vertellen over hoe de horeca eruit zou moeten zien.

Eerste stap naar herstel in de sector

Tegenover KHN zitten vanmiddag niet de vakbonden, maar zitten jullie en wij zijn enkel jullie stem aan tafel. Straks komen de kaarten op tafel en dat gaat bepalen of er ook echt een nieuwe cao inzicht is. Ik heb vanaf het begin gezegd, dat ik geen gouden bergen zie en ik blijf daarbij. Deze cao moet echt een eerste stap zijn op weg naar herstel in de sector. Herstel van zeggenschap van werknemers, herstel van imago en herstel van het gelijke speelveld. Alleen daarom al, is een cao zo verschrikkelijk belangrijk. Toch hoe belangrijk ook, bestaat een gratis cao niet. Niet wat mij betreft in ieder geval.

Ik laat me echter ook niet opjagen door de kapriolen in het veld. Ik ga niet roepen dat ik de bergen geld kan binnen brengen die jullie misschien wel zouden moeten verdienen of dat ik alles wat door de jaren heen is scheef gegroeid in een paar overlegjes wel even recht ga breien.

Ik weet ook nu al dat wanneer die cao er komt, ik daarvoor zeker niet van iedereen applaus krijg, misschien zelfs wel kritiek. Het zal niet genoeg zijn en ik heb de boel verkwanseld en zo vast nog een rijtje. Ik kan daar eerlijk gezegd heel weinig mee. Ik weet waarvoor ik het doe en ik weet dat mijn intenties oprecht zijn en eerlijk. Als ik graag applaus had willen hebben, had ik voor een carrière in het theater moeten kiezen.

Dat is dan ook niet waar ik van wakker lig. Ik lig wakker over het feit of het wel lukken gaat. Of wij nu eindelijk krijgen waar jullie al die tijd al recht op hadden. Een eigen cao. Ik wil een eerste steen leggen om de sector weer op te bouwen. Werknemers weer een stem te geven in hun arbeidsvoorwaarden en weer stapjes te zetten omhoog. Elke weg omhoog begint met een eerste stap. Deze hoop ik te kunnen zetten. En vandaag is weer een stap in de richting van die echte eerste stap en dat is een cao horeca voor alle werknemers in de sector.

Later vandaag geef ik jullie een kijkje in de kaarten. We houden contact!

Groet, Jacqueline