Snel antwoord op al je vragen over werk en inkomen
Ideeën cao Beroepsgoederenvervoer

Op deze pagina deel je ideeën voor de nieuwe cao. Stem ook op ideeën van anderen en laat je reactie achter.

Verblijfskosten vergoeding op standplaats laten doorlopen

De verblijfskosten vergoeding bij meerdaagse ritten mag geknipt worden zodra je op standplaats komt. Al is dat alleen maar om even te koppelen of papieren op te halen, ook al heb je niet de gelegenheid om naar huis te gaan loop je de kans om een deel van je vergoeding kwijt te zijn.

  • Dit zou ook van toepassing moeten zijn bij eendaagse ritten

    Als je binnen 4u op standplaats terug komt krijg je ook geen vergoeding.

  • Het is een goed idee, maar dan moeten wel even de fiscale wetgeving aanpassen... Wanneer er ook een vergoeding op standplaats betaalt moet worden, dan moet er gekeken worden naar een bruto regeling. In dat geval loop je niet tegen fiscale beperkingen aan (overigens wel weer andere, maar dat is een ander verhaal).

  • De onkosten dienen eigenlijk betaald te worden vanaf het moment dat je van huis gaat en weer gestopt te worden als je daadwerkelijk naar huis kunt. Je bent in die tussentijd gewoon voor het bedrijf bezig en dat moet vergoed worden.

  • Mijn stelling is dat artikel 40, 3.a. vatbaar is voor een oneerlijke verblijfskostenvergoeding tussen beroepschauffeurs onderling.

    Ik motiveer dat als volgt:

    Het is duidelijk dat je minimaal 4 uur van de standplaats moet zijn om recht te hebben op een vergoeding.

    Het is echter merkwaardig dat bij meerdere ééndaagse ritten (zolang deze binnen de 24 uur vallen) steeds opnieuw wordt bekeken of de afwezigheidsduur minimaal 4 uur bedraagt om recht te hebben op deze vergoeding.

    Wanneer bijvoorbeeld 2 chauffeurs beiden om 08.00 uur vanaf de standplaats vertrekken, en beiden om 16.00 uur terugkeren, hebben zij ook recht op dezelfde vergoeding. Namelijk 8 uren vergoeding.

    Wanneer echter één van deze chauffeurs om 11.45 uur op de standplaats komt (dit is dus korter dan 4 uur)

    om zijn lading te lossen, en vervolgens de standplaats 30 minuten later, om 12.15 uur weer verlaat, dan begint deze chauffeur aan zijn 2e ééndaagse rit. Deze 2e ééndaagse rit loopt dan van 12.15 – tot 16.00 uur. (Ook dit is korter dan 4uur) Op het moment dat deze chauffeur, samen met zijn collega, om 16.00 uur weer terug op de standplaats komt, is er de volgende situatie ontstaan:

    Beide chauffeurs hebben van 08.00 – tot 16.00 uur gewerkt. Beide chauffeurs hebben een soortgelijk verteer genuttigd die dag. De chauffeur die op de standplaats is geweest, heeft daar geen pauze genoten, en evenmin zijn daar kantinefaciliteiten aanwezig.

    Toch heeft de ene chauffeur recht op 8 uur vergoeding, terwijl de andere chauffeur recht heeft op helemaal niets. Deze moet zijn verteer onderweg dus uit eigen middelen betalen, terwijl de andere chauffeur hiervoor zijn vergoeding kan inzetten. In feite wordt de 1e chauffeur dus financieel benadeeld.

    Deze (voorbeeld) situatie kunnen we natuurlijk ook doortrekken naar soortgelijke omstandigheden tijdens meerdaagse ritten.

    Denk bijvoorbeeld aan 2 chauffeurs die beide op maandagochtend vertrekken, en op hetzelfde tijdstip op vrijdag weer terugkomen. Eén chauffeur komt halverwege de week op de standplaats (voor soortgelijke werkzaamheden als in het eerste voorbeeld). Deze chauffeur ziet zijn 24 uurs vergoeding onderbroken, waarna de berekening gewoon weer opnieuw gaat tellen. Dit terwijl de 24 uurs vergoeding van de andere collega níet wordt onderbroken, en de berekening t.a.v. de vergoeding ook niet opnieuw gaat tellen. Deze loopt gewoon door. Ondanks gelijke werkomstandigheden, alsook soortgelijk verteergebruik, wordt de 1e chauffeur ook in dit geval weer financieel benadeeld.

    Dit vind ik een oneerlijke gang van zaken.

    De consulent naleving cao beroepsgoederenvervoer, Dhr. Edwin Meijer, stelt dat dan eerst de fiscale wetgeving aangepast moet worden. Dit als gevolg van het feit dat er dan, op de standplaats, óók een vergoeding betaald moet worden. Het punt is echter dat er helemaal geen separate vergoeding hoeft plaats te vinden op de standplaats, maar dat de bestaande vergoeding gewoon doorloopt, en niet steeds stopt. Dat aan deze achterhaalde, en oneerlijke regeling, een fiscale maatregel ten grondslag ligt is, mijns inziens, ronduit onrechtvaardig en zou zodoende bij de komende cao onderhandelingen op tafel moeten komen.