Stel je vraag over werk en inkomen

Schizofrene situatie, welke CAO is leidend?

Hoe denken jullie de schilders te gaan vertegenwoordigen die onder een andere CAO vallen dan die voor de schilders? Voor schilders werkzaam via bijvoorbeeld een uitzendbureau gelden andere regels. En ze worden vaak anders behandeld, beoordeeld en gewaardeerd. Dat zorgt voor onder meer scheefgroei, misnoegen en achterdocht op de werkvloer. Jullie weten van dit feit, maar tot op heden hebben jullie geen idee hoe dit aan te pakken.

Reacties (4)
  • Expert CNV Vakmensen
    Voorgesteld antwoord
    Antwoord
    Hallo Willem,

    We doen dit op twee manieren. Ten eerste proberen we zoveel mogelijk (liefst alle) artikelen uit de cao schilders ook op uitzendkrachten van toepassing te laten verklaren. Ten tweede proberen we in de uitzend cao zoveel mogelijk (liefst alle) arbeidsvoorwaardelijke elementen bij de opdrachtgever (in dit geval de schilder) ook voor de uitzendkrachten te laten gelden.
    We zijn al jaren bezig om dit te realiseren maar het is een kwestie van de lange adem omdat werkgevers voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Als CNV vinden we altijd al dat uitzendkrachten gelijk behandeld, beoordeeld of gewaardeerd moeten worden maar slecht gedrag van werkgevers is moeilijk te veranderen.

    Hopelijk heb je gehoord van het SER advies aan het kabinet. Het CNV heeft bij de totstandkoming een belangrijke rol gespeeld. De SER, bestaande uit de centrale vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers in Nederland, geeft een belangrijke opdracht aan het nieuwe kabinet; Zorg voor een gelijkwaardige positie van uitzendkrachten. Hiermee hopen we ook meer wettelijke mogelijkheden te krijgen om de positie van uitzendkrachten te versterken. Als je meer wilt lezen zie onderstaand.

    www.ser.nl/.../sociaal-economisch-beleid-2021-2025.pdf

    Vriendelijke groet,

    Marten Jukema,
    onderhandelaar CAO uitzendkrachten
    • Voorgesteld antwoord
      Antwoord
      Dag Marten,

      Hartelijk bedankt voor je antwoord.
      Ik ben van mening dat het niet alleen aan de werkgevers ligt. Ook aan het huidige kabinet (en een aantal voorgaande). De werkgevers hebben sowieso een betere en succesvollere lobby met de laatste kabinetten dan de traditionele vakbonden. Om maar eens een voorbeeld te geven: de stijging van loonkosten en andere vergoedingen kon zodoende via deze (flex?) constructie in toom gehouden worden. Je zou de werkgevers van het volgende kunnen verdenken: wanneer en waar komt welke CAO ons het beste uit. Dat is nogal een eenzijdige flexibiliteit.
      Iets anders is de uitspraak van veel vakbondsmedewerkers die stellen dat de schilders die actie gevoerd hebben tijdens de staking van 2016 in de steek zouden zijn gelaten door de niet aanwezige collega's. Echter met die uitspraak voel ik me in de steek gelaten. De traditionele vakbonden hebben toen hun plaats aan de onderhandelingstafel verspeeld, niet de schilders. En mogen dus hund hand in eigen boezem steken.
      Een feit is dat veel schilders, die niet onder de CAO voor schilders vielen, niet zijn gaan staken. Er was bijvoorbeeld de gedachte dat er voor hen toch niets of weinig viel te behalen. Ook niet te onderschatten was de angst om hun contract of baan te verliezen. Dat is toen slecht gecommuniceerd door de bonden.
      En die angst was en is terecht, want dat is wat mij is overkomen. Op een vrijdag in oktober 2016 hoorde ik dat ik na het weekend niet meer terug hoefde te komen. De reden heb ik nooit kunnen achterhalen. Vermoedens heb ik wel.
      Uiteindelijk heb ik er een betere werkgever aan overgehouden. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd.
      Tot slot. Willen de sociale partners het vak aantrekkelijker maken voor potentiële schilders zal men van goede huize moeten komen. Maar vooral gezamenlijk gaan optreden en niemand uitsluiten. Want nog steeds ben ik verontwaardigd dat de bond die mij vertegenwoordigt toen aan de kant is gezet. Want daarmee werd ik feitelijk ook aan de kant gezet.

      Zie je/jullie reactie met belangstelling tegemoet.

      Een vriendelijke groet,

      Willem Schuurman
    • Voorgesteld antwoord
      Antwoord

      Als antwoord op Willem Barneveld:

      Dag Marten,

      Hartelijk bedankt voor je antwoord.
      Ik ben van mening dat het niet alleen aan de werkgevers ligt. Ook aan het huidige kabinet (en een aantal voorgaande). De werkgevers hebben sowieso een betere en succesvollere lobby met de laatste kabinetten dan de traditionele vakbonden. Om maar eens een voorbeeld te geven: de stijging van loonkosten en andere vergoedingen kon zodoende via deze (flex?) constructie in toom gehouden worden. Je zou de werkgevers van het volgende kunnen verdenken: wanneer en waar komt welke CAO ons het beste uit. Dat is nogal een eenzijdige flexibiliteit.
      Iets anders is de uitspraak van veel vakbondsmedewerkers die stellen dat de schilders die actie gevoerd hebben tijdens de staking van 2016 in de steek zouden zijn gelaten door de niet aanwezige collega's. Echter met die uitspraak voel ik me in de steek gelaten. De traditionele vakbonden hebben toen hun plaats aan de onderhandelingstafel verspeeld, niet de schilders. En mogen dus hund hand in eigen boezem steken.
      Een feit is dat veel schilders, die niet onder de CAO voor schilders vielen, niet zijn gaan staken. Er was bijvoorbeeld de gedachte dat er voor hen toch niets of weinig viel te behalen. Ook niet te onderschatten was de angst om hun contract of baan te verliezen. Dat is toen slecht gecommuniceerd door de bonden.
      En die angst was en is terecht, want dat is wat mij is overkomen. Op een vrijdag in oktober 2016 hoorde ik dat ik na het weekend niet meer terug hoefde te komen. De reden heb ik nooit kunnen achterhalen. Vermoedens heb ik wel.
      Uiteindelijk heb ik er een betere werkgever aan overgehouden. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd.
      Tot slot. Willen de sociale partners het vak aantrekkelijker maken voor potentiële schilders zal men van goede huize moeten komen. Maar vooral gezamenlijk gaan optreden en niemand uitsluiten. Want nog steeds ben ik verontwaardigd dat de bond die mij vertegenwoordigt toen aan de kant is gezet. Want daarmee werd ik feitelijk ook aan de kant gezet.

      Zie je/jullie reactie met belangstelling tegemoet.

      Een vriendelijke groet,

      Willem Schuurman
    • Voorgesteld antwoord
      Antwoord
      Dag Marten,

      Hartelijk bedankt voor je antwoord.
      Ik ben van mening dat het niet alleen aan de werkgevers ligt. Ook aan het huidige kabinet (en een aantal voorgaande). De werkgevers hebben sowieso een betere en succesvollere lobby met de laatste kabinetten dan de traditionele vakbonden. Om maar eens een voorbeeld te geven: de stijging van loonkosten en andere vergoedingen kon zodoende via deze (flex?) constructie in toom gehouden worden. Je zou de werkgevers van het volgende kunnen verdenken: wanneer en waar komt welke CAO ons het beste uit. Dat is nogal een eenzijdige flexibiliteit.
      Iets anders is de uitspraak van veel vakbondsmedewerkers die stellen dat de schilders die actie gevoerd hebben tijdens de staking van 2016 in de steek zouden zijn gelaten door de niet aanwezige collega's. Echter met die uitspraak voel ik me in de steek gelaten. De traditionele vakbonden hebben toen hun plaats aan de onderhandelingstafel verspeeld, niet de schilders. En mogen dus hund hand in eigen boezem steken.
      Een feit is dat veel schilders, die niet onder de CAO voor schilders vielen, niet zijn gaan staken. Er was bijvoorbeeld de gedachte dat er voor hen toch niets of weinig viel te behalen. Ook niet te onderschatten was de angst om hun contract of baan te verliezen. Dat is toen slecht gecommuniceerd door de bonden.
      En die angst was en is terecht, want dat is wat mij is overkomen. Op een vrijdag in oktober 2016 hoorde ik dat ik na het weekend niet meer terug hoefde te komen. De reden heb ik nooit kunnen achterhalen. Vermoedens heb ik wel.
      Uiteindelijk heb ik er een betere werkgever aan overgehouden. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd.
      Tot slot. Willen de sociale partners het vak aantrekkelijker maken voor potentiële schilders zal men van goede huize moeten komen. Maar vooral gezamenlijk gaan optreden en niemand uitsluiten. Want nog steeds ben ik verontwaardigd dat de bond die mij vertegenwoordigt toen aan de kant is gezet. Want daarmee werd ik feitelijk ook aan de kant gezet.

      Zie je/jullie reactie met belangstelling tegemoet.

      Een vriendelijke groet,

      Willem Schuurman
Terug